Sanskrit Optional UPSC 2025 Paper 1 Solved

यह ब्लॉग UPSC संस्कृत वैकल्पिक 2025 पेपर 1 (UPSC Sanskrit Optional 2025 Paper 1) के लिए पूर्ण समाधान प्रस्तुत करता है। इस समाधान में प्रत्येक उत्तर को परीक्षा-उन्मुख दृष्टिकोण के अनुसार तैयार किया गया है, जिसमें प्रासंगिक उदाहरणों और महत्वपूर्ण आचार्यों/विचारकों का समावेश किया गया है, जो संस्कृत वैकल्पिक में उच्च अंक प्राप्त करने के लिए अत्यंत आवश्यक हैं।

संस्कृत साहित्य वैकल्पिक की तैयारी में सबसे महत्वपूर्ण पहलुओं में से एक है पिछले वर्षों के प्रश्नपत्रों (PYQs) की भूमिका। PYQs प्रश्नों के पैटर्न, विषयों की पुनरावृत्ति तथा परीक्षक की अपेक्षाओं को समझने में अत्यंत सहायक होते हैं। अभ्यर्थियों की सहायता के लिए, Synopsis IAS वर्ष 2013 से 2025 तक के संस्कृत वैकल्पिक के PYQs के समाधान (PYQs solutions for Sanskrit Optional from 2013 to 2025) उपलब्ध कराता है, जिससे मजबूत आधार तैयार करना और संरचित तरीके से उत्तर लेखन का अभ्यास करना आसान हो जाता है। यह सॉल्व्ड पेपर न केवल आपकी तैयारी का मूल्यांकन करने में सहायक होगा, बल्कि आपको संस्कृत वैकल्पिक परीक्षा में उच्च अंक प्राप्त करने हेतु संक्षिप्त, सटीक और प्रमाणयुक्त उत्तर लेखन की कला (mastering the art of answer writing) में भी निपुण बनाएगा।

Click here for: UPSC Sanskrit Optional 2025 Paper 2 Solved

Introduction
संस्कृतसाहित्ये आधारस्य प्रकाराः विविधाः सन्ति। भारतीरमणमुकुटद्रुमः आधारं त्रिविधं विभजते - प्राचीनम्, मध्यकालीनम्, आधुनिकम्राजशेखरः काव्यादर्शे आधारं साहित्यस्य मूलं मन्यते। आनन्दवर्धनः ध्वन्यालोके आधारं रससिद्धये आवश्यकं वदति। एते विचाराः संस्कृतसाहित्ये आधारस्य महत्त्वं प्रतिपादयन्ति।
Explanation
Click Here For Complete Answer
Introduction
विशेषण-विशेष्य संबंधः संस्कृतसाहित्ये महत्वपूर्णः तत्त्वः अस्ति। पाणिनिः अष्टाध्याय्यां विशेषण-विशेष्ययोः संबंधं स्पष्टं वर्णयति। विशेषणं विशेष्यस्य गुणं, रूपं वा सूचयति। भर्तृहरिः वाक्यपदीये विशेषणं विशेष्यं च एकस्मिन्वाक्ये कथं संयुज्यते इति विवेचयति। विशेषणं विशेष्यं च परस्परं संबद्धं भवति, यथा "नीलः कमलः" इत्यत्र "नीलः" विशेषणं "कमलः" विशेष्यम्।
Explanation
Click Here For Complete Answer
Introduction
वैदिक संस्कृत, जिसे प्राचीनतम भारतीय भाषा माना जाता है, अपने अद्वितीय व्याकरण और ध्वन्यात्मक संरचना के लिए प्रसिद्ध है। पाणिनि ने अपने अष्टाध्यायी में इसके व्याकरण को सुव्यवस्थित किया। मैक्स मूलर ने इसे विश्व की सबसे पुरानी भाषाओं में से एक माना। वैदिक संस्कृत के ग्रंथ, जैसे कि ऋग्वेद, न केवल धार्मिक बल्कि दार्शनिक और वैज्ञानिक दृष्टिकोण से भी महत्वपूर्ण हैं। इसकी समृद्ध शब्दावली और संरचना इसे अन्य भाषाओं से अलग बनाती है।
Explanation
Click Here For Complete Answer
Introduction
संस्कृतकाव्यशास्त्रे अलङ्कारसम्प्रदायस्य विकासः महत्त्वपूर्णः। भरतमुनिः 'नाट्यशास्त्रे' अलङ्काराणां प्रारम्भिकं विवेचनं कृतवान्। ततः भामहः 'काव्यालङ्कारे' अलङ्काराणां वर्गीकरणं कृतवान्। उद्भटःवामनः च अलङ्काराणां स्वरूपं विस्तृतं व्याख्यातवन्तः। आनन्दवर्धनः 'ध्वन्यालोके' ध्वन्यलक्षणं प्रतिपाद्य अलङ्काराणां महत्त्वं प्रतिपादितवान्। एते विचारकाः अलङ्कारसम्प्रदायस्य विकासे प्रमुखं योगदानं कृतवन्तः।
Explanation
Click Here For Complete Answer
Introduction
लौकिकसंस्कृतभाषायां पदविज्ञानस्य वैशिष्ट्यं वर्णयत इति प्रश्नस्य समाधानं यथा— लौकिकसंस्कृते पदविज्ञानं महत्त्वपूर्णं विद्यते। पाणिनि: अष्टाध्यायी, पतञ्जलि: महाभाष्यम्, कात्यायन: वार्तिकानि च एते प्रमुखाः ग्रन्थाः पदविज्ञानस्य आधारभूताः। एषु ग्रन्थेषु शब्दानां रूपनिर्माणं, प्रयोगः, तथा अर्थविचारः विस्तरेण प्रतिपादितः। लौकिकसंस्कृते पदविज्ञानं न केवलं व्याकरणस्य अपितु साहित्यस्य अपि मूलं मन्यते।
Explanation
Click Here For Complete Answer
Introduction
रामायणस्य सामाजिक पक्षे वाल्मीकि महाकविना समाजस्य विविधा: आयामाः प्रतिपादिताः। अत्र धर्म, कर्तव्य, न्याय इत्यादीनां मूल्यं प्रतिपाद्यते। रामस्य आदर्शः, सीतायाः पतिव्रताधर्मः, हनूमतः सेवाभावः च समाजस्य आदर्शरूपेण वर्ण्यते। वाल्मीकि महाकविः समाजस्य नैतिकमूल्यानां संरक्षणं, पारिवारिकसंबन्धानां महत्त्वं च प्रतिपादयति। एते मूल्याः समाजे स्थैर्यं, एकतां च प्रबोधयन्ति।
Explanation
Click Here For Complete Answer
Introduction
भारवेर्यगौरवम् संस्कृतसाहित्ये महत्त्वपूर्णं ग्रन्थं अस्ति। भारविः महाकविः, यस्य काव्यं "किरातार्जुनीयम्" इति प्रसिद्धम्। तस्य काव्ये शब्दलालित्यम् तथा अर्थगौरवम् विशेषतया दृश्यते। भारविः अलङ्कारशास्त्रज्ञः आसीत्, यस्य काव्ये उपमा, रूपक, अनुप्रास इत्यादयः अलङ्काराः प्रचुरं प्रयुक्ताः। भारवेर्यगौरवम् इत्यस्मिन् प्रश्नं सोदाहरणं वर्णयत, भारविकाव्ये शब्दार्थयोः समन्वयः कथं दृश्यते इति विवेचनीयम्।
Explanation
Click Here For Complete Answer
Introduction
वाक्यं रसात्मकं काव्यम् इति परिभाषा आचार्य भामहस्य काव्यालङ्कारसारे प्रसिद्धा। तेन रसस्य प्रधानत्वं काव्ये निर्दिष्टम्। आचार्य भरतः अपि नाट्यशास्त्रे रससिद्धान्तं प्रतिपाद्य रसस्य महत्त्वं प्रतिपादयति। उदाहरणार्थ, कालिदासस्य "कुमारसंभवम्" काव्ये शृङ्गाररसः स्पष्टं दृश्यते। एतद्विषये आचार्य विश्वनाथः "साहित्यदर्पणे" रसात्मकत्वं काव्यस्य आत्मा इति प्रतिपादयति।
Explanation
Click Here For Complete Answer
Introduction
संस्कृतखण्डकाव्यस्य विकासं वर्णयत इति प्रश्नस्य समाधानं निम्नलिखितं अस्ति। खण्डकाव्यं लघुकाव्यं भवति, यस्य विकासः कालिदास, भवभूति, माघ इत्यादिभिः महाकविभिः कृतः। एते कवयः खण्डकाव्येषु विविधविषयान्, भावनां च सम्यक् प्रकाशयन्ति। खण्डकाव्यस्य परिभाषा लघुता, सौन्दर्यं, भावगौरवम् इत्यादिभिः विशेष्यते। एषः साहित्यप्रकारः संस्कृतसाहित्ये विशेषस्थानं धारयति।
Explanation
Click Here For Complete Answer
Introduction
संस्कृतनाट्यसाहित्यस्य उद्भवः भरतमुनिना रचिते नाट्यशास्त्रे निर्दिष्टः। तत्र नाट्यं लोकानां शिक्षायै मनोरञ्जनाय च साधनमिति प्रतिपाद्यते। कालिदासः, भासः, शूद्रकः इत्यादयः प्रमुखाः नाटककाराः, येषां कृतयः संस्कृतनाट्यस्य विकासे महत्त्वपूर्णं योगदानं ददति। नाट्यं समाजस्य दर्पणमिति आचार्य अभिनवगुप्तः अभिप्रेत्य नाट्यस्य सांस्कृतिकं, सामाजिकं च मूल्यं प्रतिपादयति।
Explanation
Click Here For Complete Answer
Introduction
महाभारत, जिसे व्यास द्वारा रचित माना जाता है, भारतीय इतिहास और संस्कृति का एक महत्वपूर्ण उपादान है। अल्बर्ट आइंस्टीन ने इसे मानवता के लिए एक अद्वितीय ग्रंथ कहा है। इसमें वर्णित युद्ध, राजनीति, और नैतिकता के प्रसंग आज भी प्रासंगिक हैं। डॉ. आर.सी. मजूमदार ने इसे भारतीय इतिहास का दर्पण कहा है, जो प्राचीन भारत की सामाजिक और राजनीतिक संरचना को दर्शाता है।
Explanation
Click Here For Complete Answer
Introduction
संस्कृतसाहित्ये काव्यहेतु विषयकं निबन्धं रचयत इति प्रश्नः। काव्यस्य हेतवः भावः, रसः, ध्वनिः इत्यादयः प्रमुखाः। आनन्दवर्धनः ध्वनिसिद्धान्तं प्रतिपाद्य काव्यस्य मुख्यं हेतुम् अङ्गीकृतवान्। मम्मटः काव्यप्रकाशे रसस्य प्रधानं स्थानं निर्दिशति। भामहःदण्डिनः अलङ्कारस्य महत्त्वं प्रतिपादयतः। एते विचाराः काव्यहेतुविषये विविधदृष्टिकोनान् प्रदर्शयन्ति।
Explanation
Click Here For Complete Answer
Introduction
प्राचीनभारतस्य ललितकला विविधरूपेषु विकसितवती। अनन्दकुमारस्वामी इत्यस्य विचारानुसारं, भारतीयकला आत्मानुभूतिकं साधनं भवति। भरतमुनिः नाट्यशास्त्रे ललितकलायाः परिभाषां ददाति, यत्र कला जीवनस्य सौन्दर्यं प्रकटयति। अजंता, एलोरा इत्यादयः गुफाचित्राणि प्राचीनकलेः उत्कृष्टं उदाहरणं ददति। एषा कला धार्मिक, सामाजिक, सांस्कृतिक च जीवनस्य अभिन्नं अङ्गं आसीत्।
Explanation
Click Here For Complete Answer
Introduction
अर्थशास्त्रस्य प्रमुखान् प्रतिपाद्यान् विषयान् वर्णयन् कौटिल्यः महत्त्वपूर्णं स्थानं धारयति। तेन रचिते अर्थशास्त्रे राज्यस्य प्रशासनं, अर्थनीतिः, दण्डनीतिः च विवेच्यन्ते। कौटिल्यस्य दृष्ट्या राज्यस्य स्थैर्यं, आर्थिकविकासः, सुरक्षा च प्रमुखाः विषयाः सन्ति। तस्य सिद्धान्ताः राजनीतिशास्त्रे अपि प्रभावं कुर्वन्ति। अर्थशास्त्रं न केवलं आर्थिकविषयकं ग्रन्थः, अपितु सम्पूर्णं राज्यव्यवस्थापनस्य मार्गदर्शकम् अस्ति।
Explanation
Click Here For Complete Answer
Introduction
गृहस्थस्य धर्मानां वर्णने मनुस्मृतिः प्रमुखं स्थानं धारयति। तत्र गृहस्थाश्रमस्य कर्तव्यं धर्मं च विस्तरेण निरूप्यते। याज्ञवल्क्यः अपि गृहस्थस्य धर्मान् स्पष्टं प्रतिपादयति। वेदव्यासः महाभारते गृहस्थाश्रमस्य महत्त्वं धर्मं च विवेचयति। गृहस्थः समाजस्य आधारः इति कौटिल्यः अर्थशास्त्रे निर्दिशति। एते सर्वे चिन्तकाः गृहस्थाश्रमस्य धर्मानां महत्त्वं प्रतिपादयन्ति।
Explanation
Click Here For Complete Answer
Introduction
अद्यतनसमाचारानुसार, भारतीयअंतरिक्षअनुसंधानसंगठनस्य नवीनं उपग्रहं सफलतया प्रक्षिप्तम्। एषः प्रक्षेपणः प्राचीनभारतीयखगोलविज्ञानस्य योगदानं स्मारयति।
 प्राचीनभारतस्य खगोलभूगोलविज्ञानं विश्वे अद्वितीयं आसीत्। आर्यभटः, वराहमिहिरः, भास्कराचार्यः इत्यादयः वैज्ञानिकाः खगोलभूगोलविज्ञानस्य क्षेत्रे महत्त्वपूर्णं योगदानं कृतवन्तः। आर्यभटः पृथिव्याः गोलाकारं स्वरूपं प्रतिपादयत्। वराहमिहिरः ग्रहाणां गति: तथा च भूकम्पानां कारणानि विवेचितवान्। एते वैज्ञानिकाः गणितीयमाध्यमेन खगोलभूगोलविज्ञानस्य सिद्धान्तान् प्रतिपादयन्ति।
Explanation
Click Here For Complete Answer
Introduction
ब्रह्मचर्याश्रमः प्राचीनभारतीयसंस्कृतेः महत्त्वपूर्णः अंशः अस्ति। अत्र मनुः, याज्ञवल्क्यः, व्यासः च ब्रह्मचर्याश्रमस्य संस्कारान् विस्तरेण वर्णयन्ति। मनुः ब्रह्मचर्यं विद्यायाः आरम्भः इति मन्यते। याज्ञवल्क्यः तु ब्रह्मचर्यं संयमस्य प्रतीकं इति वर्णयति। व्यासः ब्रह्मचर्यं जीवनस्य आधारः इति प्रतिपादयति। एते संस्काराः शिष्याणां चारित्र्यनिर्माणाय, ज्ञानार्जनाय च सहायकाः भवन्ति।
Explanation
Click Here For Complete Answer
Introduction
वेदान्तदर्शनस्य अनुबन्धचतुष्टयं चतुर्भिः तत्त्वैः निर्मितम् अस्ति - अधिकारी, विषयः, संबन्धः, प्रयोजनम्शंकराचार्यः अधिकृत्य वेदान्ते अधिकारीं ज्ञानयोग्यः इति निर्दिशति। विषयः ब्रह्मज्ञानं, संबन्धः तदुपदेशः, प्रयोजनं मोक्षः इति। रामानुजाचार्यःमध्वाचार्यः च अपि स्वीयदर्शनेषु अनुबन्धचतुष्टयं विवेचयन्ति, किन्तु तेषां दृष्टिकोणः भिन्नः अस्ति।
Explanation
Click Here For Complete Answer
Introduction
सांख्यदर्शनं प्राचीनतमं भारतीयदर्शनं यत् कपिलमुनिना प्रवर्तितम्। अस्मिन् दर्शने सत्कार्यवादः प्रमुखतया विवेच्यते, यत्र कार्यस्य कारणे पूर्वसिद्धत्वं स्वीक्रियते। ईश्वरकृष्णः सांख्यकारिकायां सत्कार्यवादस्य समर्थनं करोति। सांख्ये प्रकृतिपुरुषयोः द्वैतं, त्रिगुणसिद्धान्तं च प्रमुखं, यत्र कार्यं प्रकृतेः विकारः इति निर्दिश्यते। एषः सिद्धान्तः कार्यस्य अनादित्वं, नित्यत्वं च प्रतिपादयति।
Explanation
Click Here For Complete Answer
Introduction
योगदर्शनस्य अष्टाङ्गानि पतञ्जलिमुनीनां योगसूत्रेषु प्रतिपादितानि सन्ति। एतानि अष्टाङ्गानि यम, नियम, आसन, प्राणायाम, प्रत्याहार, धारणा, ध्यान, समाधि च। एषु यम-नियमौ सामाजिक-नैतिक-आधारं निर्माय, आसन-प्राणायामौ शरीर-प्राण-शुद्धये, प्रत्याहार-धारणा-ध्यान-समाधयः अन्तःकरण-शुद्धये च उपयुज्यन्ते। एते अष्टाङ्गयोगः आत्मज्ञानाय मोक्षाय च साधकानां मार्गदर्शकः।
Explanation
Click Here For Complete Answer
Introduction
न्यायदर्शनम् भारतीय दर्शनशास्त्रेषु प्रमुखं, यत्र गौतम मुनिना प्रतिपादितं प्रत्यक्षं ज्ञानं प्रमाणेषु प्रमुखं मन्यते। प्रत्यक्षस्य लक्षणं इन्द्रियजन्यं ज्ञानं, यत् विषयसाक्षात्कारं करोति। प्रत्यक्षस्य भेदाः लौकिक-प्रत्यक्षं, यत्र सामान्यज्ञानं भवति, तथा अलौकिक-प्रत्यक्षं, यत्र योगिनां विशेषज्ञानं दृश्यते। वाचस्पतिमिश्र इत्यादयः आचार्याः प्रत्यक्षज्ञानस्य विवेचनं कृतवन्तः।
Explanation
Click Here For Complete Answer
Introduction
वैशेषिकदर्शनस्य अनुसारं कारणस्य भेदाः त्रिविधाः सन्ति - समवायि, असमवायि, निमित्त च। कणाद: वैशेषिकदर्शनस्य प्रवर्तक: कारणं कार्यस्य उत्पादकं तत्वं इति निर्दिशति। समवायि कारणं कार्ये अविनाभावेन स्थितं, असमवायि कारणं गुणादिषु स्थितं, निमित्त कारणं बाह्यं प्रेरकं च। एतेषु भेदेषु कारणस्य विशेषा: लक्षणानि द्रष्टव्यानि।
Explanation
Click Here For Complete Answer
Introduction
जैनदर्शनस्य सप्तभङ्गीनयं तर्कशास्त्रे विशेषमहत्त्वं वहति। अयं नयः सिद्धसेन दिवाकर इत्यनेन प्रतिपादितः। सप्तभङ्गीनयस्य सिद्धान्तः वस्तुनः अनेकान्तमूलकं स्वरूपं दर्शयति। अयं नयः स्याद्वाद इत्यपि प्रसिद्धः, यः वस्तुनः विभिन्नपक्षान् सप्त भङ्गीभिः वर्णयति। एते सप्त भङ्गाः स्यादस्ति, स्यादनस्ति, स्यादस्ति च अनस्ति च, स्यादवक्तव्यम्, स्यादस्ति अवक्तव्यम्, स्यादनस्ति अवक्तव्यम्, स्यादस्ति च अनस्ति च अवक्तव्यम्।
Explanation
Click Here For Complete Answer

Q 8(a).

अधोलिखितं सन्दर्भ सम्यक् अवधार्य तदधस्तात् पृष्टानां प्रश्नानाम् उत्तरं देवनागरीलिप्या स्वेन संस्कृतेन दीयताम् । प्रत्येकम् उत्तरं 3-4 पंक्तिभिः भवेत्:

पुरा त्रयो व्यवसायाः प्रधानरूपेण प्रचलिता आसन् कृषिः पशुपालनं शिल्पं च । एतैर्निष्पन्नानि वस्तूनि व्यापारद्वारा देशेषु विदेशेषु च प्रेष्यन्ते स्म। प्राचीना भारतीयाः कृषिप्रधाना आसन् सम्प्रत्यपि सन्ति । कृषिजं वस्तु अवलम्ब्य माङ्गलिको विधिरनुष्ठीयते । अन्नस्य महिम्ना कृषिगौरवं ज्ञायते । तथा हि अन्नं न निन्द्यात्। अन्नवानन्नादो भवति । अन्नं न परिचक्षीत। अन्नं बहु कुर्वीत । तद् व्रतम् । एवं तैत्तिरीयोपनिषदन्नस्य महिमानं स्तौति । अन्नं ब्रह्मेति मतम् । नवीनप्रस्तरयुगे वन्यानामन्नानां भोज्यत्वमभोज्यत्वं वा परिज्ञातुं प्रयासोऽभवत्। खाद्यान्नानां कृषिविधिना कृत्रिमैरुपायैर्विकासः समारब्धः । तस्मात् कालादारभ्य कस्मिन् ऋतौ कीदृशे च क्षेत्रे कियन्मात्रं बीजं वपनीयम्, तस्य सुसंवर्धनाय कियत् सेचनं कर्तव्यम्, भूमेरुत्पादकशक्तिः कथं वर्धनीयेति समस्या अधिकृत्य सम्यग्गवेषणं कृतम् । प्रयतमानाश्च ते कृषका अस्मिन् विषये स्वदेशस्य विदेशानां च बीजानि फलानि च स्वदेशे संवर्धितवन्तः । नित्यमेव वन्यानां कृषिजानां चान्नानां कृषिकल्पं कृतवन्तः ।

(i) पुरा के के व्यवसायाः प्रचलिताः ?

(ii) अन्नस्य महिमा कीदृशं स्तूयते स्म ?

(iii) नवीनप्रस्तरयुगे कीदृशः प्रयासः समारब्धः ?

(iv) कृषिनिमित्तं कीदृशं गवेषणं कृतम् ?

(v) कृषकाः अस्मिन् विषये किं कृतवन्तः ? 

(UPSC 2025, 25 Marks, 300 Words)

View Answer

Q 8(b).

अधोलिखितं सन्दर्भ सम्यक् अवधार्य तदधस्तात् पृष्टानां प्रश्नानाम् उत्तरं देवनागरीलिप्या स्वेन संस्कृतेन दीयताम् । प्रत्येकमुत्तरं 3-4 पंक्तिभिः भवेत् :

गृहत्यागादनन्तरं सिद्धार्थः सत्यस्य साधनायां संलग्नोऽभवत् । पञ्चभिर्भिक्षुभिः अटन् ऊरुबेलायामेकान्तक्षेत्रे स प्राविशत्। सत्यसन्धानाय स तत्र स्थितवान् । जनाः तं शाक्यमुनिरिति ज्ञातवन्तः । तस्य अयं कालः आर्यपर्यवेक्षणाकाल उच्यते। शाक्यमुनिः सत्यानुसन्धाने शान्तिपर्येषणायां च भ्रमति स्म। स कठोरान् नियमान् पालयामास । परन्तु आत्मशान्तिर्न लब्धा । ध्यानयोगेन अपि सन्तोषो न प्राप्तः। योगाभ्यासेनापि जरामरणादीनामन्तो नावलोकितः । षड् वर्षाणि कृच्छ्रे तपः कृत्वा विषादग्रस्तः सन् तत् स्थानं परित्यज्य स गयां गतवान्। तत्र निरञ्जनानदीतटे पिप्पलस्याधः कृतसंकल्पः समासीन आसीत् । सम्बोधिप्राप्त्यै स समाधिस्यः अभवत् । तस्यामवस्थायां सम्बोधिबलेन तस्य आर्यसत्योपलब्धिर्जाता। रात्रेः प्रथमे प्रहरे स्वजीवनस्यातीतमितिहासं द्वितीये प्रहरे च दिव्यदृष्टिबलेन कर्मफलभोगे मग्नं संसारमवलोकितवान् । तृतीये प्रहरे जरामरणादीनां द्वादशानां निदानानां ज्ञानं प्राप्तम्। ततः तेषां निदानानां निवारकस्वरूपस्य निर्वाणस्य अनायासोपलब्धिर्जाता। तस्य साधना फलवती अभवत् । आर्यसत्यानां ययार्थज्ञानेन स बुद्धत्वं प्राप्तवान् ।

(i) सिद्धार्थः ऊरुबेलायां केन रूपेण उपस्थितः ?

(ii) स कथं शाक्यमुनिः बभूव ? स च कथं भ्रमति स्म ?

(iii) शाक्यमुनिरूपेण तस्य का स्थितिः अभवत् ?

(iv) स कुत्र केन प्रकारेण सम्बोधि प्राप्तवान् ?

(v) स सम्बोधेः अनन्तरं कथं बुद्धत्वं प्राप्तवान् ? 

(UPSC 2025, 25 Marks, 300 Words)

View Answer